...  عاطفه رضوی، موفقیت روز افزون می خواهم و آرزو دارم که روزی این کار در یکی از سالن های شهرمان بر روی صحنه برود و هنردوستان راستین ایرانی بتوانند این نمایش را در مونترال ببینند . بسیار بجاست که همین جا از دکتر راضیه رضوی عزیز هم بخاطر فرستادن این ایمیل هنری، سپاسی بیکران داشته باشم
2 - نمی دانم شما کانال های ایرانی که بیشترشان هم از شهر فرشتگان یعنی همان « لس آنجلس، کالیفرنیا » روی آنتن می روند و در تمام دنیا هم برنامه هایشان پخش می شود را می بینید یا نه . راستش من، زیاد این کانال ها را رصد نمی کنم، نه اینکه دوست نداشته باشم، که وقتش را ندارم . ولی خب بعضی وقت ها و بی اختیار، یا برای رفع خستگی رموت را بدست می گیرم و  می پردازم به سفری کوتاه روی صفحه تلویزیون . اکثرأ هم تلویزیون پارس را نگاه می کنم . برنامه دکتر انقطاع، بهرام مشیری، حسین فرجی و علیرضا میبدی را می بینم که واقعا آموزنده هستند و روشنگر . چه شود که دگمه رموت را بر روی کانالی دیگر فشار دهم . و چند شب پیش این کار را کردم . داشتم دور می زدم که ناگهانی روی ایستگاهی که بتازگی به جمع این همه کانال ایرانی پیوسته، میخ کوب شدم . نمی دانم یادتان هست یا نه،  یکی دو ماه پیش، در مورد ویژگی های این کانال و گفتار مجریش، مطلبی نوشته بودم . نمی خواهم و درست هم نیست که آنچه را در آن مقاله نوشته بودم دوباره نویسی کنم زیرا و بهر روی از تازگی این یادداشت می کاهد، ولی ترجیح می دهم برای یاد آوری اذهان خوانندگان عزیز، یکی دو خط از آن نوشته را اینجا بیاورم

نوشته بودم : در این کانال، آقای دکتری که مصرانه خود را به یکی از شخصیت های سیاسی خارج از کشور می جسباند، با انرژی زیاد و بسیار هم پر شور، واژه های رکیکی بکار می برد که باعث انفعال بیببده و شنونده می شود . جملات زننده بکار می برد . دستورهای دیکتاتور مأبانه می دهد... و ... و ...
خب امید من و شاید اکثر تبعیدیان اجباری خارج از کشور این بود که دوستانی که امکانات جواب گوئی بگونه ی رسانه های گروهی را داشتند، در مقام پاسخ گوئی بر آیند، و به توهین های ضد ملی ایشان واکنش نشان دهند . شوربختانه چنین نشد و می بینیم که این مجری محترم روز بروز جری تر می شود و با لحنی که براستی شایسته یک ایرانی راستین نیست و بگونه ای بسیار زننده دشنام می دهد . همه آرمان های ملی را می کوبد . با رکیک ترین کلمات و جملاتی که حتی از دهان لوم پن ها هم خارج نمی شود، شخصیت های نمونه ی تاریخ ایران را مورد تف و لعن قرار می دهد . من نمی دانم  آیا در شهر فرشتگان یک ایرانی راستین که به آینده ملی میهن باور بنیادی داشته باشد، پیدا نمی شود که جلو هتاکی های جناب آقای دکتر را بگیرد . آیا باید اجازه داد تا افرادی همانند ایشان و در میانه راه یک انقلابِ خود جوش که تنها و تنها متعلق به جوانان و مردم بچان آمده درون مرزی است بصورت یک پارازیت وصل شده و این جنبش با شکوه را نتیجه گفتار خشن و خارج از نزاکت خود بداند و به گروه چند نفره خود بچسباند . اگر چنین است که وای بر ما ...
گمان دیگر من اینست که ایشان وظیفه ای مستقیم در تخریب و پراکندن و از دست دادن هواداران شاهزاده رضا پهلوی را دارد که اگر چنین باشد، براستی در انجام مأموریت خود روز بروز موفق تر بوده است . دلیلش را هم عرض می کنم . و آن اینکه اگر بدون هر غرض و مرضی چشم هایمان را باز کنیم و راستی ها را قبول، ( چون یکی از عوامل مهم شکست هر مبارزه چشم پوشی بر روی حقایق است )  در حال حاضر جمعیت کنونی ایران به سه دسته مهم تقسیم می گردد . گروه یکم آنهائی هستند که طرفدار جمهوری اسلامی اند و از این جمهوری تغذیه می شوند . جبهه دوم مخالفین رژیم بطور عمومی هستند . روشن بینان و ایرانیان راستینی که می خواهند یک ایران سکولار داشته باشند . این ها زیر نام ها و ایسم های شناخته شده که تعدادشان هم بسیار است، علنی یا مخفیانه دارند فعالیت می کنند . در میان این دسته های سیاسی، بسیاری هستند که اعتقاد و ایمان به دین و خدای یگانه دارند و روشن است که تعدادشان هم کم نیست . بگذارید در همین بخش این را هم بنویسم که
...« دنباله نوشته را در ستون روبرو بازدید کنید »

...بی احترامی و اهانت به اعتقاد و باورهای هر گروه بوسیله افراد نا آگاه گروه های دیگر یا عوامل دست نشانده و فریب خورده، یکی از بزرگترین عوامل بازدارنده مبارزات سیاسی اپوزیسیون است . اقزون بر آن چندگانگی بد شکلی که در حال حاضر در بین جناح های مخالف رژیم وجود دارد، ایجاد یک تشکل سیاسی یگانه در برابر جمهوری اسلامی را غیر ممکن ساخته و رک بگویم تا زمانی هم که هماهنگی یکدستی در این جناح ایجاد نشود، امید چندانی به پیروزی مبارزاتی آن چه در درون و چه بیرون از مرزهای کشور نیست ...
اما گروه سوم که نیرومندترین اهرمِ سیاسی جامعه ایران را تشکیل می دهد، همان اکثریت خاموش مردم است . اینان هستند که با تصمیم گیری نهائی خود وضعیت آینده سیاسی ایران را تعیین خواهند کرد . چنان که کردند و دیدیم . تلاش سازمان ها و گروهای سیاسی باید بر این استوار باشد تا هر چه می توانند در صد فکری بیشتری از این اکثریت خاموش را بخود جذب کنند . این وظیفه ملی بر دوش هر ایرانی راستین و متعهد به آرمان های آزادی خواهی است . هر اندازه که به تعداد نفرات نیروی های مخالف دولت کنونی ایران، یا اپوزیسیون اضافه شود، بهمان اندازه از نیروی سرکوب رژیم کاسته خواهد شد، که نهایتا شکست رژیم را در پی خواهد داشت .
از سوی دیگر می بینیم که شاهزاده رضا پهلوی در مصاحبه ها، سخنان و گفتگوهای خویش که به پندار شخصی من، بسیار هم پخته و متحول است، در مورد همین عامل یگانگی در روند مبارزات پافشاری بسیار کرده اند . بگونه ای که  بسیاری از نظریه پردازان را بنجو ناباورانه ای بخود جلب و جذب کرده است و می رود که تفکر سیاسی اکثریت را بسوی راه کارهای ارائه شده خویش بکشاند . و می بینیم که امید بسیاری از مردم هم به فعالیت های سیاسی تازه آغاز شده، این جوان خوشفکر بسته شده است . به باور من در چنین شرایطی و شوربختانه گفتارِ نا خوشایندِ افرادی همانند آقای دکتر نه تنها برای دگرگونی سیاسیِ آینده ایران، که حتی برای خود شاهزاده رضا پهلوی هم بسیار خطرناک و مضر می نماید .
مرادم از نوشتن این یادداشت این است که اگر من جز اکثریت خاموش بودم و برای اخذ تصمیم مستأصل، که به کدام جبهه باید متکی باشم، با تبلیغات نازیبائی که این آقای دکتر محترم و با این لحن مستهجن بکار می برند، هرگز حاضر نمی شدم به انقلابیونی بپیوندم که ایشان راهبردی این چنین برای آنها دارند . نتیجه این که سخنان ایشان باعث پراکندگی و کم شدن و تحلیل رفتن زور مبارزاتی گروهی، و در مجموع شکست اپوزیسیون می شود . این گونه کردارها، بی احترامی آشکاری است به جوانان پر شور و انقلابی ما که از جان خود گذشته اند و با خون خود درخت انقلاب را دارند آبیاری می کنند . بعبارتی جمهوری اسلامی بهره ای را که از شیوه ی مبارزاتی این آقای دکتر می برد، بیشتر از بهره ایست که از عملیات سرکوبگرانه خیابانی خود می اندوزد .
خواهش من و شاید بسیاری دیگر از مبارزان راه آزادی از آقای دکتر اینست که دست کم و به احترام شاهزاده رضا پهلوی هم که شده، شیوه مبارزاتی خودشان را اصلاح کنند . مبارزه پارلمانی داشته باشند . از ابراز احساسات خام و زجر آور پرهیز کرده و از هر گونه تبلیغی هم که حال و هوای دیکتاتوری آینده را به ذهن مردم می آورد جدأ دوری کنند . همچنین به ایشان تذکر می دهم که جامعه ایرانیان راستینی که از بد حادثه، به این سوی آب ها و نا خواسته تبعید شده اند می توانند در نهایت و با تنظیم یک پتیشن یا نظر خواهی عمومی و فرستادن به سازمان ها و مقام های مسئول کشور آمریکا، صدا هائی را که نا بخردانه سمبل های شرف و عزت ملی ایران را مورد حمله های این چنینی قرار می دهند خاموش سازند . درست است که ما در یک کشور دموکرات زندگی می کنیم و از دمکراسیِ بی اندازه ای هم برخورداریم ولی همین دمکراسی، ما را در چارچوب رعایت احترام متقابل به افراد و کروهای دیگر سیاسی به گونه ای قرار می دهد، که تخطی از مفاد آن جرم محسوب می شود . این گونه نیست که هر کسی و تنها بخاطر دارا بودن امکانات رسانه ای، در برابر میکرفن و دوربین هر چه دلش می خواهد بگوید و غرور ملی و میهنیِ ملتی را به لجن بکشد . بگذارید یک نکته را هم در پایان این یادداشت یاد آور شده و قضیه را درز بگیرم . و آن اینکه اگر در زمانی که پادشاه سابق ایران، حکومت می کردند، بجای کمک گرفتن از لوم پن هائی مثل شعبان جعفری، به اندرزهای مصدق کبیر گوش کرده و بر اساس مفاد قانون اساسی بجای حکومت، سلطنتی مشروطه می کردند، هرگز و هرگز چنین عواقب شومی گریبان مردم قربانی شده کنونی ایران را نمی گرفت . همین ...

 ازسوی همکاران نشریه اینترنتی پوشه:
خسرو وزیری
این نوشته را میتوانید در ماهنامه بازار چاپ مونترال، کانادا، شماره ویژه فوریه 2010  بازدید کنید